1 – Es isch emol e Bürsmann gsin,
So grob nur, ass ein git.
Er geht halt, säu i, d’Kirch enin
Mit andre Chrischtelit.
Doch tüet der growe Büreknopf
Sin Dreieckhüet nit ab em Kopf,
Doch tüet der growe Büreknopf
Sin Dreieckhüet nit ab em Kopf.
2 – Do stellt er sich noch an die Wand,
So grob nur, ass er kann,
D’Nase schnützt er mit der Hand
Un schmiert’s an d’Hose an.
Er macht ken Kriz un tüet kurzum,
Als wie er halt kein Chrischtetum.
3 – Ohn Andacht un Erbaulichkeit
Steht so der Lümmel do,
Schnidt Gsichter, fozzelt, ärgert d’Lit
Die ganze Kirich durch e so.
M’r findet bi dem growe Schwanz
Ken Batbüech un ken Rosekranz.
4 – Un wann d’r Pfarrer de Sage git,
Rüeft er dem Lümmel züe :
« De Hüet era wie d’andre Lit,
Dü growi Büreküeh ! »
Der Bür, der seit : « Isch din Sage güet,
Geht er äu durch min Bürehüet ! »













