1 – 

Sèm Montanhòls, aiman l’independença,
L’aviam, l’avèm emai la gardarem,
S’i a pas de reis en França,
Nautres i renharem. (bis)

2 – Nòstre sol Mèstre, es aquel que fa nàisser,

L’automn, lo blat e l’èrba tot l’estiu,

Lo pregam que nos daisse,

Lo gost del pan un brieu. (bis)

3 – Tenèm la dalha, tenèm l’agulhada,

E nos vam fièrs jos la capa del cèl :

Atau la trocha nada,

Atau canta l’aucèl. (bis)

4 – Dels vièlhs Gauloès avèm lo cri de guèrra,

Butèm d’aücs que fan tot retronir,

En passent sus la Tèrra,

Aimam nos fa’ausir. (bis)

5 – Aprovam pas lo monde que s’inquiétan,

Mas sens baston sortèm pas de l’ostal

Gens e bèstias respèctan

L’ome que porta’n pal. (bis)

6 – Nautres avèm fisança qu’amb la trica,

Sèm del païs ont buta lo drelhièr,

Mai se qualqu’un nos brunca,

Li fasèm pas quartièr. (bis)

7 – Qu’un mal-apres, nos brusca e nos contràri,

Desringèm pas lo jutge ni l’uissièr,

Avèm lo caractari
Doç
coma lo drelhièr. (bis)

8 -Avèm ben jutges, amai qualques gendarmas,

Mas daissan ben aquel monde olant son,

Amb nòstre pal per arma,

Nos fasèm ben rason. (bis)

9 – S’al País bas aiman pas las montanhas,

Aicí sèm pas geloses del valon,

Cal tròpas de castanhas,

Per crompa’n vedelon. (bis)

10 – Viva ençamont l’estiu per las vacadas,

Ausèm los brams dels braus e dels borrets,

Aquò val las bramadas,

Dels paures borriquets. (bis)

11 – Visca tanben la vaca noiricièira

Que fa rajar la font blanc’al ferrat

Las saumas de ribièra

Fariàn pa’n encalat (bis)

12 – Ambe rason, siás fièr de ta vendemnia,

Mai te plangèm, mon paure Costovin,

Tu cultivas la vinha,

Nautres buvèm lo vin. (bis)

13 – Per Sant-Matiu alai quand l’èrba s’acaba,

E que vendem qualquas manas o les buòus,

Per garnir nòstra cava,

Mancarem pas de sòus. (bis)

14 – E puèi pus tard quand farem la salcissa,

Entre vesins metrem l’auca al topin,

E sens cap de maliça,

Biurem al Costovins ! (bis) »