Los Montanhols

Sèm Montanhòls, aiman l’independença,
L’aviam, l’avèm emai la gardarem,
S’i a pas de reis en França,
Nautres i renharem.BIS

Nòstre sol Mèstre, es aquel que fa nàisser,
L’automn, lo blat e l’èrba tot l’estiu,
Lo pregam que nos daisse,
Lo gost del pan un brieu.BIS

Tenèm la dalha, tenèm l’agulhada,
E nos vam fièrs jos la capa del cèl :
Atau la trocha nada,
Atau canta l’aucèl.BIS

Dels vièlhs Gauloès avèm lo cri de guèrra,
Butèm d’aücs que fan tot retronir,
En passent sus la Tèrra,
Aimam nos fa’ausir.BIS

Aprovam pas lo monde que s’inquiétan,
Mas sens baston sortèm pas de l’ostal
Gens e bèstias respèctan
L’ome que porta’n pal.BIS

Nautres avèm fisança qu’amb la trica,
Sèm del païs ont buta lo drelhièr,
Mai se qualqu’un nos brunca,
Li fasèm pas quartièr.BIS

Qu’un mal-apres, nos brusca e nos contràri,
Desringèm pas lo jutge ni l’uissièr,
Avèm lo caractari
Doç
coma lo drelhièr.BIS

Avèm ben jutges, amai qualques gendarmas,
Mas daissan ben aquel monde olant son,
Amb nòstre pal per arma,
Nos fasèm ben rason.BIS

S’al País bas aiman pas las montanhas,
Aicí sèm pas geloses del valon,
Cal tròpas de castanhas,
Per crompa’n vedelon.BIS

Viva ençamont l’estiu per las vacadas,
Ausèm los brams dels braus e dels borrets,
Aquò val las bramadas,
Dels paures borriquets.BIS

Visca tanben la vaca noiricièira
Que fa rajar la font blanc’al ferrat
Las saumas de ribièra
Fariàn pa’n encalatBIS

Ambe rason, siás fièr de ta vendemnia,
Mai te plangèm, mon paure Costovin,
Tu cultivas la vinha,
Nautres buvèm lo vin.BIS

Per Sant-Matiu alai quand l’èrba s’acaba,
E que vendem qualquas manas o les buòus,
Per garnir nòstra cava,
Mancarem pas de sòus.BIS

E puèi pus tard quand farem la salcissa,
Entre vesins metrem l’auca al topin,
E sens cap de maliça,
Biurem al Costovins ! »BIS