O Pori, chur lou piti
poun,
Lo Guilloneou vou
damandoun,
O Pori, chur lou piti poun,
Moun Copitté
no,
Lou Guilloneou von damandoun
é maï l’eytrèno.
Y’ovio trey dama chur queou poun,
etc.
Lo pu hélo toumbé oou foun,
etc.
Ma, moun diou, coumo l’oourén
doun?
Per iin gran croucé
d’arzéntoun,
Ma lou croucé n’ey pa prou loun :
Key éténdu, l’émpeoutorun :
Vey qui chiey oouna dé goloun.
Elo
n’ey pa restad’oou foun :
Tou lou mound’ o gu doou proufi
Lou-j-u
dooun pan, d’aoutrey doou vi.
Monsieur L. de Lamothe donne ce second refrain qui, en effet, sent la Ligue à plein nez.
O Pori, chur lou piti poun,
Lou guilloneou vou domendon,
O Pori, chur lou piti poun,
Moun Copiténo,
Lou Guillomeneou vou domondon,
O maï l’eytrèno.
Vive le Roi, le vin, Bourbon
Et la Duchesse ! etc. etc.











